Na pewno zastanawialiscie sie jak powstalo Le Parkour. Niestety bardzo trudno jest napisac dokladna i zadowalajaca historie tego sportu. Kazde zródlo podaje nieco inna wersje. Postaralemsie zebrac wiadomosci z tych najwazniejszych i najbardziej wiarygodnych i napisac mozliwie najwierniejsza historie PK. Jest w niej bardzo wiele uproszczen i skrótów, gdyz wszystko jest bardzo zawile i nie da sie wspomniec o wszystkich osobach i szczególach, dlatego skupilem sie na najwazniejszych rzeczach.
Milej lektury.

.Spokojne i ladne miejsce...
.Dziecinne zabawy...
.Doskonalili swoje ruchy...
.Znani i podziwiani...
.Osmiu mlodych ludzi...
.bez zadnych zabezpieczen...
.sport ekstremalny...
.najwieksze przedsiewziecie w historii...

Le Parkour powstalo pod koniec lat osiemdziesiatych, w podparyskim Lisses. Jest to spokojne i ladne miejsce. Mieszkajacy tam chlopcy David Belle i  Sebastien Foucan wraz z kilkoma kolegami z innej dzielnicy – Evry, zabijali nude biegajac i skaczac na malym skwerku otoczonym murkami i lawkami.

Przychodzili tam w czasie przerw miedzy lekcjami, aby zjesc drugie sniadanie i troche sie rozruszac.
Wkrótce kilkuminutowe przerwy miedzy lekcjami przestaly im wystarczac. Niemal caly wolny czas poswiecali na bieganie i skakanie. Skwerek tez byl juz za maly, mozna ich bylo zobaczyc w calym Lisses.
Te dziecinne zabawy sprawily ze David i jego koledzy byli sprawniejsi i silniejsi od rówiesników. Stawiali przed soba coraz wieksze wyzwania, ciezko cwiczyli, uczyli sie akrobatyki. Zaczeli wspinac sie na budynki, wykorzystywac wszystkie elementy otoczenia, doskonalili swoje ruchy, doszukujac sie jak najwiekszej plynnosci i latwosci w ich wykonaniu. W ten sposób tworzyli nowa dziedzine sportu, która nazwali Le Parkour – sztuka plynnego przemieszczania sie.

Nie wszystkim ten sport przypadl do gustu. Wielu mieszkanców Lisses skarzylo sie, ze 8 mlodych ludzi skacze jak koty po dachach, murach i barierkach. Ich sprawnosc budzila podziw, ale z drugiej strony nie podobalo sie zwlaszcza starszym ludziom,  ze mlodzi akrobaci zaklócaja spokój i ryzykuja zyciem. Na szczescie w tym czasie w Lisses zmienily sie wladze. Nowy burmistrz byl bardziej wyrozumialy, wydal ósemce zapalenców pozwolenie na treningi i udobruchal ich przeciwników.
Po jakims czasie chlopcy byli juz dobrze znani i podziwiani w Lisses i Evry. Doszli do wniosku, ze powazniej beda traktowani, jesli znajda nazwe dla swojej grupy. Wybrali slowo – yamakasi - pochodzace z zairskiego dialektu Lingala, oznaczajace „ mocny duch, mocne cialo, mocny czlowiek”

Osmiu mlodych ludzi: David Belle, Sebastien Foucan, Yann Hinautra, Williams Belle, Guylain N`Guba Boyeke, Chau Bell Dinh, Charles Perierre i Malik Diouf, stworzylo zupelnie nowa sztuke polegajaca na pokonywaniu otaczajacych nas miejskich przeszkód oraz wlasnych leków i slabosci z jak najwieksza plynnoscia i estetyka.
Okolo roku 1997 uslyszal o nich caly kraj. Zablysneli w wideoklipie zespolu IAM, wzieli udzial w programie sportowym Stade 2, robiac olbrzymie wrazenie na widzach. Ludzie ogladajacy ich nie mogli uwierzyc w wykonywane przez nich triki. Skoki miedzy dachami na odleglosc kilku metrów, salta w przedziwnych miejscach, kilkusekundowe wspinaczki na 3 pietro, bieganie po scianach, eleganckie przeskakiwanie przez barierki, skoki, a wlasciwie loty z czasem pieciometrowych wysokosci zakonczone przewrotem...wszystko bez zadnych zabezpieczen.

W 1998 roku dostali propozycje wystepu w musicalu „Notre Dame de Paris”. Nieoczekiwanie stala sie ona koscia niezgody miedzy czlonkami Yamakasi. David i Sebastien nie chcieli wziac w nim udzialu, poniewaz uwazali, ze nie powinni traktowac swojej sztuki jako sposobu na zarobek. Poza tym, gdyby David wzial w nim udzial, pozostali nie mieliby szansy pokazania czegos niezwyklego, bowiem juz wtedy przerastal ich swoimi umiejetnosciami.
Spory sprawily, ze ekipa rozpadla sie.
W 2001 roku Luc Besson nakrecil film „Yamakasi” – wyswietlany takze w polskiej telewizji - w którym wzieli udzial wszyscy oprócz Bella i Foucana. Obaj odmówili udzialu w filmie, bo nie chcieli zagrac zlodziei.  Zamiast nich wystapil inny traceur (tak nazywaja sie osoby uprawiajace Parkour) – Laurent Piermontesi.
Film odniósl sukces i zainspirowani wyczynami Francuzów mlodzi ludzie w wielu krajach zaczeli trenowac Parkour.Tymczasem Sebastien Foucan wpadl na pomysl, aby rozpowszechnic sztuke przemieszczania sie jako sport ekstremalny – free running. Brytyjska stacja telewizyjna Channel 4 nakrecila dokument „Jump London”, w którym pokazala wycieczke Sebastiena i dwóch jego kolegów do Londynu, gdzie za zgoda i aprobata wladz skakali po tamtejszych zabytkach. Obraz byl równiez emitowany przez stacje Discovery, takze w Polsce. W filmie tym Foucan mówil o swoich planach zalozenia szkól free runningu